يك شهر دعا کرد و بلا كم نشد امسال

خون شد جگر خلق و محرم نشد امسال


اي ماه چه دير آمدي از راه و عجیب است

دل واپس تو  عالم و آدم نشد امسال

پيش از تو محرم شد و پيش از تو عزا بود

مويي ز عزاداري تو كم نشد امسال

 

جایی ننشستیم که یادی نشد از درد

شعری نسرودیم که ماتم نشد امسال

 
صد خيمه ي خاموش به تاراج جنون رفت

يك خاطر آسوده فراهم نشد امسال


در گريه نهفتيم عزاي شب خود را

تاوان تو زخمي ست كه مرهم نشد امسال

(عبدالجبار کاکایی)